Start arrow Chen Taijiquan
Chen Taijiquan

Taiji (pojęcie) tłumaczone jest jako wielka ostateczność.  Zgodnie z filozofią chińską taiji powstało z wuji to znaczy z pustki, niebytu. Jest źródłem yin i yang, stanu receptywnego i dynamicznego. Te dwie energie żeńska (yin) i męska (yang) są uzupełniającymi się przeciwieństwami, które tworzą całość. Choć ich natury są przeciwne, pozostają ze sobą w harmonii. Ruch między tymi siłami, napięcia są podstawą egzystencji w starożytnej chińskiej filozofii, a także w praktyce taijiquan.

Taijiquan jako system sztuki walki  powstało ponad 300 lat temu, a narodził się znacznie wcześniej. Istnieją dwie teorie powstania taijiquan: pierwsza wywodzi powstanie stylu od Zhang Sanfenga, legendarnego taoisty. Inna dowodzi, że udokumentowany rozdział w historii  taijiquan zaczyna się w XVII w od generała armiii Ming,  Chen Wangtina (1600 – 1680).

Chen Wangtin będąc wszechstronnie utalentowany  połączył obszerną wiedzę z różnych styli chińskiego kung fu w jeden kompletny system. Powstał najstarszy styl taijiquan – styl chen. Tworząc styl chen  włączył do swej sztuki walki wiele zasad i reguł taoistycznych (koncentracja i użycie siły wewnętrznej), metod medytacyjnych i oddechowymi, a także  chińską medyczną teorię jing luo (system meridianów) i qi gong.

Sztuka  uważana była za skarb rodowy i trzymana w sekrecie. Przekazywano ją  z pokolenia na pokolenie, a każde miało swojego eksperta. Tak było do czasu gdy Yang Lu Chan (1799-1873) zdobył uznanie u spadkobiercy 14 generacji Chen Changxina (1771-1853)  i odtąd popularność  taijiquan stale rosła. Powstają też odgałęzienia taijiquan: yang,  wu, sun.

Taijiquan praktykowany jest zarówno dla zdrowia jak i dla skutecznych metod samoobrony.

Jest wewnętrznym systemem sztuki walki, znaczy to, że wykorzystuje wszystkie aspekty osoby czyli siłę, wewnętrzną energię qi (siłę życia), oddychanie, umysł, którego skupienie jest konieczne. Adept praktykując taijiquan  osiąga jedność umysłu, ciała i ducha. Potrzebuje coraz mniej siły fizycznej aby osiągnąć wymarzony cel.

Zdobywa to przez gruntowną naukę o kinetyce i mechanice ciała, fizjologii, naukach medycznych, psychologii, filozofii i estetyce.

Styl chen charakteryzują  płynne, spiralnie zwinięte ruchy, przerywane szybkimi, wybuchowymi uwolnieniami mocy, które są nieobecne w praktyce innych styli taijiquan.

Do rozwinięcia siły używa się tu miękkości i relaksu. Bowiem tylko wtedy, gdy ciało jest odprężone, qi – energia życia płynie swobodnie. Wówczas można  rozwinąć szybkie ruchy. Gdy ciało jest zrelaksowane, można wyeliminować sztywność nabytą z wiekiem. Qi spiralnie owija ciało, a obrotowy ruch ciała stwarza okrągłe ruchy. Obracająca się kula jest idealną formą do miękkiego neutralizowania nadchodzącej siły w każdym punkcie kontaktu i w każdym rodzaju szybkich zmian ruchowych.

Z ruchu po dużym kole przechodzi się z czasem do ruchu bardziej wewnętrznego – małego koła, z zewnątrz prawie niewidocznego, co jest cechą mistrzowskiego poziomu.

Styl chen jest znakomitą profilaktyką zdrowotną, możliwe jest  uwolnienie się od wielu różnych chorób. Praktykujący zachowują do późnej starości silne ciało i jasny umysł.

Styl chen taijiquan to umysłowa, fizyczna i duchowa dyscyplina, którą można stosować w każdym aspekcie codziennego życia.

Z tej wyjątkowej sztuki mogą czerpać korzyści wszyscy ludzie, bez ograniczeń wiekowych, gdyż można ją  praktykować na różnych poziomach trudności.